gototopgototop
hosting menu left
hosting menu right


Η αγάπη των πρώτων χριστιανών της Θεσσαλονίκης επαινουμένη από τον Απόστολο Παύλο και το βαθύτερο νόημα της κατά τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά PDF Εκτύπωση E-mail

 

   Στην αρχή της δεύτερης επιστολής του προς τους Θεσσαλονικείς ο Απόστολος Παύλος ευχαριστεί το Θεό για την αγάπη τους την οποία ασκούν με βαθιά πίστη και υπομονή στις θλίψεις και προσεύχεται για αυτούς.

   « Οφείλουμε να ευχαριστούμε το Θεό πάντοτε για σας αδελφοί, τους λέει, και αυτό είναι δίκαιο, γιατί αυξάνει με το παραπάνω η πίστη σας και πλεονάζει η αγάπη σας, την οποία ο καθένας από σας δείχνει προς τους άλλους. Και είναι τόσο μεγάλη η πίστη σας και η αγάπη σας, ώστε εμείς οι ίδιοι να καυχώμαστε για σας στις Εκκλησίες του Θεού, όπως και για την υπομονή σας στις θλίψεις και στους διωγμούς. Θα αξιωθείτε έτσι να απολαύσετε μαζί μας την ανάπαυση που θα μας προσφέρει ο Κύριος όταν αποκαλυφθεί από τον ουρανό μαζί με τους αγγέλους, που είναι τα όργανα της δυνάμεως Του. Ο Κύριος θα έλθει για να δοξαστεί ανάμεσα στους αγίους του και να θαυμαστεί από όλους όσοι τον πίστεψαν. Γι’ αυτό και εμείς προσευχόμαστε για σας να σας αναδείξει ο Θεός άξιους της προσκλήσεως που σας έκανε και να εκπληρώσει κάθε αγαθή διάθεση και θέληση που έχει η αγαθή καρδιά σας καθώς και κάθε έργο που εμπνέει και γεννά η πίστη σας ».

   Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς απευθυνόμενος προς τον Ιωάννη και Θεόδωρο τους φιλοσόφους και μιλώντας για την αγάπη, λέει: « Θα μπορούσε να πεί κανείς ότι όχι μόνο η προς τον Θεό αγάπη γεννιέται από τις άλλες αρετές αλλά και ότι η αρετές γεννιώνται από την αγάπη ». Ο Απόστολος Παύλος γράφοντας προς τους Κορινθίους λεέι ότι «εάν κάνω τα πάντα σαν Χριστιανός δεν έχω όμως αγάπη δεν ωφελούμαι σε τίποτα». Ο Άγιος Ιωάννης, ο εξόχως αγαπημένος στον Χριστό μαθητής, λέει: « Να μην αγαπάμε με το λόγο ούτε με τη γλώσσα αλλά με το έργο και αληθινά ». Εσύ λοιπόν θα απορρίψεις αυτή την αγάπη; Μην το κάνεις αδελφέ. Να επισκέπτεσαι τον εαυτό σου πολλές φορές την ημέρα και να τον παραδίδεις στην αγάπη του Θεού και των αδελφών σου. Θυμήσου τίνος πράγματος είχες εσύ ανάγκη στη ζωή σου; Δεν είχες ανάγκη αφέσεως και συγχωρήσεως; Δεν είχες ανάγκη ελέους; Δεν είχες ανάγκη της φιλανθρωπίας του δεσπότου Χριστού; Αυτά που έλαβες, χρησιμοποίησε και εσύ ο ίδιος πρός τον πλησίον σου. Άφησε και συγχώρησε εσύ που έλαβες άφεση, ελέησε εσύ που έλαβες έλεος. Απόκτησες από τον φιλάνθρωπο την φιλανθρωπία; Δώσε τώρα μόνος σου την απόδειξη της αγάπης προς τον αδελφό και της εύνοιας προς τον κοινό πατέρα και δεσπότη. Γιατί αν δεν αγαπάς τον αδελφό σου που βλέπεις πώς θα πιστευτείς ότι αγαπάς το Θεό που δεν είδες; Όπως μας συμβουλεύει ο Άγιος Ιωάννης στην πρώτη του επιστολή: « Αν πεί κανείς ότι αγαπώ το Θεό και ταυτόχρονα μισεί τον αδελφό του χριστιανό, δεν λέει την αλήθεια και είναι ψεύτης, γιατί εκείνος που δεν αγαπά τον αδελφό του που βλέπει διαρκώς πώς είναι να αγαπά τον Θεό που δεν έχει δεί ποτέ;».

   Aν όμως, συνεχίζει ο Άγιος Γρηγόριος, δώσεις από εδώ με έργα την επιβεβαίωση της αγάπης σου προς τον αόρατο Θεό, αγαπώντας τον αδελφό σου, θα δείς και τον πάντοτε αγαπώντα και αγαπώμενο Άγιο Θεό. Θα αγαπηθείς καθαρότερα και θα αγαπήσεις δυνατότερα και θα μείνεις αιώνια αγαπώντας και αγαπώμενος. Όποιος έχει την κατά Θεόν αγάπη μένει στον Θεό και ο Θεός μένει σ’ αυτόν. Η αγάπη προς τον Θεό είναι ρίζα και αρχή κάθε αρετής. Γεννάει ταυτόχρονα μέσα μας την αληθινή αγάπη του καθενός μας προς την ψυχή του, ενώ προσθέτει και το φόβο και τον πόθο της προς τον Θεό συνεχούς προσευχής και δεήσεως. Με την συνεχή δε προσευχή γεννιέται και η ταπείνωση, δια της επιγνώσεως εκείνου που προκαλεί τις αρετές μέσα μας. Αν και εσύ λοιπόν ποθείς να δείς μέσα σου αυτά τα σημάδια της αρετής, γνώριζε ότι είναι ανάγκη να εντρυφάς χαρούμενος στη μνήμη του Θεού και στις ευχές προς αυτόν. Όταν προσεύχεσαι στον Κύριο με κατάνυξη και γλυκερή οδύνη καρδιάς, εξίσου για τον εαυτό σου αλλά και για κάθε άνθρωπο, γνωστό και άγνωστο, εχθρό και φίλο, που σε λύπησε και δεν σε λύπησε, τότε γνώριζε ότι αγάπησες από την ψυχή σου τον πλησίον σου.

   Αλλά αυτές οι διαθέσεις δεν προστίθενται μέσα σου αν δεν έχεις και τα φανερά έργα της αγάπης. Αν δεν συνηθίσεις δηλαδή τον εαυτό σου να αφήσει το θέλημα του και να εκτελεί το θέλημα του πλησίον, πώς θα υπομείνεις εκείνα τα δυσάρεστα που πρόκειται να σου συμβούν από αυτόν. Αν πάλι δεν υποφέρεις με γενναιότητα και προθυμία τις δυσκολίες που σου προκαλούνται εκ μέρους των ανθρώπων, πώς θα προκόψεις στο να προσεύχεσαι για τους εχθρούς σου; Αν ακόμη, απειθώντας στον Απόστολο Λουκά που μας συμβουλεύει: « Να δίνετε τα διαθέσιμα ως ελεημοσύνη στους άλλους και τότε όλα μέσα σας θα είναι καθαρά », εσύ τα κρατάς για τον εαυτό σου και δεν τα προσφέρεις για να καλύψεις τις ανάγκες του πλησίον σου πώς θα χύσεις δάκρυα προσευχόμενος από αγάπη γι’ αυτούς;


(Συνεχίζεται)
 
Greek English French German Italian Russian Serbian

Οι Άγιοι της ημέρας

Η Facebook σελίδα μας


Επισκέπτες

Σήμερα1
Αυτή την εβδομάδα94
Συνολικά73424

Αναζήτηση




website hosting main area bottom

Ανάπτυξη και σχεδιασμός από: G.Er.